Публицистический стиль на белорусском языке + видео обзор

стиль публицистический

1 стиль

2 стиль руководства

3 публицистический

4 высокий

5 звериный

6 ионический

7 книжный

8 лапидарный

9 ленинский

10 памфлетный

11 пёстрый

12 приказный

13 публицистичный

14 ренессанс

15 ретро

16 тяжеловесный

17 фельетонный

См. также в других словарях:

СТИЛЬ ПУБЛИЦИСТИЧЕСКИЙ — СТИЛЬ ПУБЛИЦИСТИЧЕСКИЙ. См. публицистический стиль … Новый словарь методических терминов и понятий (теория и практика обучения языкам)

стиль — [манера] сущ., м., употр. часто Морфология: (нет) чего? стиля, чему? стилю, (вижу) что? стиль, чем? стилем, о чём? о стиле; мн. что? стили, (нет) чего? стилей, чему? стилям, (вижу) что? стили, чем? стилями, о чём? о стилях 1. Стилем называют… … Толковый словарь Дмитриева

стиль речи — ▲ стиль ↑ излагать стиль речи характер изложения. разговорный стиль. книжный стиль. художественный стиль. публицистический стиль. научный стиль. наукообразный. официально деловой стиль. канцелярский стиль [язык]. протокольный стиль. протоколизм.… … Идеографический словарь русского языка

стиль — I я; м. (франц. style) см. тж. в стиле, стилевой, стилистический 1) а) Совокупность признаков, черт, создающих целостный образ искусства определённого времени, направления, индивидуальной манеры художника в отношении идейного содержания и… … Словарь многих выражений

стиль — 1) я, м. 1. Совокупность признаков, характеризующих искусство определенного времени и направления или индивидуальную манеру художника в отношении идейного содержания и художественной формы. Романтический стиль в литературе. Русский оперный стиль … Малый академический словарь

стиль языка — тип функционирования языка, предназначенный для коммуникативного обслуживания стандартных социальных ситуаций в быту, в официально деловой сфере, в искусстве, в средствах массовой информации и т.д. Стили языка отличаются друг от друга… … Терминологический словарь-тезаурус по литературоведению

стиль — 1. СТИЛЬ, я; м. [франц. style] 1. Совокупность признаков, черт, создающих целостный образ искусства определённого времени, направления, индивидуальной манеры художника в отношении идейного содержания и художественной формы. Романтический с. в… … Энциклопедический словарь

ПУБЛИЦИСТИЧЕСКИЙ СТИЛЬ — ПУБЛИЦИСТИЧЕСКИЙ (от лат. publicus – общественный) СТИЛЬ. См. функциональные стили … Новый словарь методических терминов и понятий (теория и практика обучения языкам)

СТИЛЬ В ЯЗЫКОЗНАНИИ — СТИЛЬ В ЯЗЫКОЗНАНИИ, объединенная определённым функциональным назначением система языковых элементов, способов их отбора, употребления, взаимного сочетания и соотношения, функциональная разновидность литературного языка. Композиционно речевая… … Литературный энциклопедический словарь

Стиль (языка) — Стиль языка, 1) разновидность языка (стиль языка), используемая в какой либо типичной социальной ситуации ‒ в быту, в семье, в официально деловой сфере и т.д. ‒ и отличающаяся от др. разновидностей того же языка чертами лексики, грамматики,… … Большая советская энциклопедия

стиль — СТИЛЬ, я, муж. 1. Совокупность черт, близость выразительных художественных приёмов и средств, обусловливающие собой единство какого н. направления в творчестве. Национальный с. в живописи. Архитектурные стили. 2. Метод, совокупность приёмов какой … Толковый словарь Ожегова

Источник

Стылі беларускай мовы, іх характарыстыка

У залежнасці ад мэт і задач, якія ставяцца і вырашаюцца ў час маўленчай дзейнасці, адбываецца адбор разнастайных моўных сродкаў, утвараюцца своеасаблівыя разнавіднасці адзінай літаратурнай мовы – функцыянальныя стылі.

Тэрмін функцыянальны стыль падкрэслівае, што разнавіднасці літаратурнай мовы вылучаюцца на аснове той функцыі (а таксама ролі і мэты), якую выконвае мова ў кожным канкрэтным выпадку. Напрыклад, абмен навуковымі поглядамі, імкненне даказаць навізну і каштоўнасць навуковых ідэй рэалізуюцца ў навуковым стылі, выкрыццё пэўнай сацыяльнай праблемы адбываецца сродкамі публіцыстычнага стылю і г. д.

У залежнасці ад розных камунікацыйна-функцыянальных фактараў у беларускай літаратурнай мове вылучаюцца наступныя стылі: гутарковы (размоўны, размоўна-бытавы), публіцыстычны, навуковы, афіцыйна-справавы. Асобна падаецца мастацкі стыль, у якім могуць спалучацца элементы ўсіх стыляў, а часам нават і нелітаратурныя моўныя сродкі.

Стылі літаратурнай мовы часцей за ўсё супастаўляюцца на аснове аналізу іх лексічнага складу, бо менавіта ў лексіцы выяўляюцца найбольш істотныя адрозненні паміж імі.

Замацаванасць слоў за вызначаным функцыянальным стылем тлумачыцца тым, што ў лексічнае значэнне моўных адзінак, акрамя прадметна-лагічнага зместу, уваходзіць і эмацыйна-стылістычная афарбоўка. Напрыклад, калі правесці супастаўленне сінонімаў: твар – аблічча, недахоп – дэфіцыт, пераробка – пераўтварэнне, плакацца – наракаць, велізарны – гіганцкі, то няцяжка заўважыць, што гэтыя сінанімічныя словы адрозніваюцца не па сенсе, а сваёй стылістычнай афарбоўкай. Першыя словы кожнай пары ўжываюцца ў размоўна-бытавым, а другія – у навукова-папулярным, публіцыстычным, афіцыйна-справавым маўленні.

Мэты паведамлення, умовы, у якіх яно будзе адбывацца, прымушаюць моўцу выбіраць такую лексіку, якая з’ўляецца найбольш дзейснай, трапнай, выразнай, эфектыўнай для дасягнення пастаўленай мэты. Такім чынам, кожнаму стылю ўласціва свая сістэма моўных сродкаў. Напрыклад, такія словы, як функцыя, значымасць, гіпотэза ўласцівы мове навукі, сотка, маршрутка, электрычка, залікоўка – размоўнаму стылю, ніжэйпадпісаны, вышэйназваны, згодна з палажэннем – афіцыйна-справавому стылю, камюніке, нота пратэсту, светапогляд – публіцыстычнаму стылю.

Важна адзначыць, што межы функцыянальных стыляў рухомыя: элементы аднаго стылю могуць ужывацца ў іншым. Так, найменш пранікальным лічыцца афіцыйна-справавы стыль, а найбольш – мастацкі і публіцыстычны.

Больш падрабязна вызначальныя характарыстыкі функцыянальных стыляў апісаны ў табліцы.

Табліца 11. Функцыянальныя стылі беларускай літаратурнай мовы

СтыльСфера выкарыстанняМэта камунікацыіСтылёвыя рысыМоўныя сродкі
Афіцыйна-справавыканцылярская, юрыдычная, дыпламатычная сферадаць дакладныя ўказанні, паведаміць інфармацыю, рэгуляваць афіцыйныя зносіныстандартнасць, афіцыйнасць, дакладнасць, адсутнасць эмацыянальнасці, аб’ектыўнасць ацэнакканцылярскія штампы, абстрактная лексіка, складаныя сказы
Навуковысфера навукі, тэхнікі, навучанняінфармацыйнае паведамленне, тлумачэнне з’яў, абгрунтаванне ідэйаргументаванасць, дакладнасць, лагічнасць, аб’ектыўнасць,безэмацыянальнасць, абстрактнасць,тэрміны, абстрактная лексіка, словы ў прамым значэнні, апавядальныя сказы
Публіцыстычнысацыяльна-палітычнаяінфармаваць, уздзейнічаць на грамадскую думкуагульназразумеласць, ацэначнасць, экспрэсіўнасцьграмадска-палітычная лексіка, метафары, рытарычныя пытанні, пабуджальныя сказы
Мастацкікультурнае, духоўнае жыццё грамадстваэмацыянальна-вобразнае, эстэтычнае ўздзеянне,вобразнасць, эмацыянальнасць, ацэначнасць, індывідуальнасць творчай манеры аўтаравобразна-выяўленчыя сродкі
Гутарковыбытавыя зносіны, сяброўскія, сямейныя стасункіабмен думкамі, інфармацыяйнязмушанасць, натуральнасць, ацэначнасць, эмацыянальнасць, адсутнасць строгай лагічнасцібытавая лексіка, словы з ацэначным значэннем, жарганізмы

Варта адзначыць, што ва ўсіх стылях вылучаюцца падстылі, размежаванне якіх грунтуецца на дадатковых, характэрных для кожнага стылю фактарах.Так, напрыклад, разнавіднасці публіцыстычнага стылю звязаны са спецыфікай сродкаў масавай інфармацыі. У гэтым стылі можна вылучыць газетна-публіцыстычны, радыё- і тэлежурналісцкі, прамоўніцкі падстылі. Адметнасць навуковых стасункаў абумовіва вылучэнне ўласна навуковага, навукова-папулярнага і навукова-вучэбнага падстыляў [10] [11] . У афіцыйна-справавым стылі склаліся падстылі ў залежнасці ад прызначэння тэкстаў: уласна заканадаўчы (юрыдычны), дыпламатычны і канцылярскі. Асаблівасці гутарковага стылю шмат у чым залежаць ад умоў камунікацыі – афіцыйнай (размоўна-афіцыйны падстыль) і неафіцыйнай (размоўна-бытавы падстыль).

4.2. Актуальныя працэсы ў сістэме функцыянальных стыляў

Як было адзначана вышэй, межы функцыянальных стыляў не замкнутыя. Сучасныя даследчыкі заўважаюць, што сама сістэма стыляў таксама даволі гнуткая. У ёй могуць узнікаць новыя з’явы, якія афармляюцца ў стылявую разнавіднасць. Так, у функцыянальнай стылістыцы вылучаецца шэраг новых стыляў маўлення: канфесійны стыль, інтэрнэт-маўленне, стыль рэкламы.

Падставай для іх вылучэння з’яўляецца актуалізацыя або ўзнікненне такіх сфер, як рэлігійнае жыццё грамадства, інтэрнэт-прастора, піяр-тэхналогіі.

Кожнаму са стыляў уласцівы свае мэты: абслугоўваць рэлігійную сферу (канфесійны), рэалізаваць моўныя стасункі з дапамогай інтэрнэт-тэхналогій (інтэрнэт-маўленне), прасоўваць прадукцыю на рынку, рабіць тавар прывабным для пакупніка (стыль рэкламы).

Аднак вылучаныя стылі пакуль што не ўключаюцца ў традыцыйную функцыянальную стылістыку. Некаторыя даследчыкі інтэрнэт-маўлення залічваюць яго да размоўнага стылю, а стыль рэкламы – да публіцыстычнага маўлення.

Разам з тым прыемна адзначыць, што ў новых стылістычных фармацыях актыўна выкарыстоўваецца беларуская мова. Гэта паказвае, што нацыянальная мова беларускага народа актыўна развіваецца, асвойвае новыя сферы функцыянавання.

4.3. Стылістыка як тэарэтычная база культуры маўлення

Тэрмін культура маўлення мае два значэнні:

1) сістэма камунікатыўных якасцей маўлення (правільнасць, дакладнасць, лагічнасць, выразнасць, багацце і разнастайнасць, дарэчнасць, чыстата і лаканічнасць);

2) вучэнне пра сістэму камунікатыўных якасцей маўлення [10, с. 276 ].

У паняцце культура маўлення ўключаюцца наступныя складнікі:

1) моўны кампанент (нормы літаратурнай мовы);

2) камунікацыйны кампанент;

4) эстэтычны кампанент.

Нормы літаратурнай мовы прадугледжваюць, што пры выбары моўнай адзінкі перавага павінна аддавацца найперш нарматыўнаму, замацаванаму ў слоўніках і граматыках элементу мовы (напрыклад, правільна спі´на, а не спіна′; празо´рлівец, а не празарлі′вец і інш.).

Сутнасць камунікацыйнага аспекту заключана ў выбары моўных сродкаў, патрэбных для пэўнай канкрэтнай сітуацыі маўлення (камунікацыйнай сітуацыі).У гэтым аспекце неабходна ўлічваць падзел літаратурнай мовы на функцыянальныя стылі. Калі, напрыклад, у афіцыйна-справавым стылі натуральна ўжываюцца штампы, моўныя клішэ, то заштампаванасць публіцыстычнага маўлення – недарэчнасць, паказчык дрэннага валодання гэтым стылем.

Для кожнай сферы моўных зносін, функцыянальнага стылю, жанру абавязкова трэба выбіраць найбольш мэтазгодныя, дарэчныя для іх сродкі. Напрыклад, выкарыстанне ў размоўна-гутарковай мове размоўных, жаргонных слоў адпавядае норме. З другога боку, парушэннем стылістычнай нормы навуковага тэксту можна лічыць ужыванне ў ім вобразных сродкаў мовы, эмацыянальна-экспрэсіўнай лексікі.

Істотны паказчык валодання культурай маўлення – здольнасць свабодна, у адпаведнасці з мэтай камунікацыі пераходзіць з адной функцыянальнай разнавіднасці на іншую (з аднаго стылю на другі).

Такім чынам, правілы выкарыстання адпаведных сродкаў для кожнай сферы маўленчай камунікацыі вызначаны ў стылістыцы, якая па гэтай прычыне з’яўляецца тэарэтычнай базай для культуры маўлення. Культура маўлення як галіна навукі на практыцы прымяняе рэкамендацыі, зробленыя лінгвістамі. Па гэтай прычыне адным з прыёмаў авалодання высокім узроўнем культуры маўлення з’яўляецца не толькі наследаванне гатовым узорам маўлення ў пэўных стылях, але і вывучэнне нарматыўных правілаў, парад і заўваг.

Этычны кампанент культуры маўлення звязаны з адпаведнасцю маўлення этычным нормам паводзін пэўнага народа. Гэтыя нормы, або інакш – маўленчы этыкет, у першую чаргу рэгулююць звароты на “ты” і “вы”, выбар поўнага або скарочанага імені: Гена або Генадзь Апанасавіч, выбар зваротаў тыпу спадар і грамадзянін і г.д.

Эстэтычны кампанент звязаны з замацаванымі ў грамадстве ўяўляеннямі аб тым, што прыгожа і што непрыгожа ў маўленні. Напрыклад, выказванне “У жыцці перад чалавекам паўстае шмат выпрабаванняў, таму нельга быць размазнёй” непрыгожае праз неэстэтычные спалучэнне рознастылёвых моўных сродкаў

Паколькі ў мовазнаўтсве прынята размяжоўваць паняцці “мова” (сістэмная сукупнасцть адзінак і правілы іх спалучэння) і “ маўленне” (жывы працэс гаварэння, непасрэднае выкарыстанне сістэмных адзінак пры пабудове выказвання)[11][12], то варта акрэсліць розніцу паміж культурай мовы і культурай маўлення.

Культура мовы – узровень развіцця, стан нацыянальнай мовы, пра які сведчаць творы мастацкай літаратуры, навуковыя працы, вусная народная творчасць, пераклады з/на ішныя мовы і г.д. Культура маўлення – адметная рыса асобы, здольнасць карыстацца нацыянальнай мовай згодна з нормамі. Памылкі, недакладнасці, адхіленні ад нормаў назіраюцца менавіта ў маўленні асобы, якая добра ці дрэнна валодае роднай мовай. Але па традыцыі часта гавораць “культура мовы”, маючы на ўвазе тое, што толькі мы пазначылі як “культуру маўлення”.

Такім чынам, культура маўлення – складаная комплексная галіна ведаў, якая вучыць правільна, дакладна, мэтазгодна ацэньваць, адбіраць і спалучаць моўныя сродкі, улічваючы змест, сітуацыю і сферу зносін, каб маўленне асобы было правільным, чыстым, дакладным, разнастайным і дарэчным. Тады вырашэнне пастаўленых мэт маўленчай камунікацый будзе эфектыўным.

5. Навуковае маўленне

Навуковае маўленне адпавядае навуковаму стылю мовы, які абслугоўвае сферы навукі, тэнікі, навучання і набліжаецца да афіцыйна-справавога стылю аб’ектыўнасцю, дакладнасцю, лаканічнасцю выкладу.

5.1. Агульныя рысы навуковага маўлення

1. Навуковая тэматыка.

2. Маналагічны характар выказвання.

3. Строгі адбор моўных сродкаў.

4. Лагічная паслядоўнасць выказвання.

Інфармацыя павінна падавацца паслядоўна, быць несупярэчлівай. Паміж асобнымі сказамі, а таксама часткамі навуковай працы павінны быць выяўлены лагічныя сувязі.

Лагічнасць дасягаецца выкарыстаннем наступных сродкаў:

— спецыяльных канструкцый тыпу спачатку трэба азначыць, неабходна спыніцца, варта пагадзіцца, зараз звернемся, спачатку адзначым, далей дакажам і інш.;

— пабочных канструкцый (па-першае, па-другое, значыць, такім чынам);

— складаных прыназоўнікаў (з прычыны, у сувязі, у выніку, у адпаведнасці з);

— злучнікаў (злучальных слоў) і прыслоўяў: таму, пагэтаму, тады, адсюль;

— прамога парадку слоў, пры якім у сказе спачатку называецца выканаўца, а потым дзеянне (сістэма фарміруе асаблівасці, перыядычны закон дазволіў абагуліць разрозненыя факты);

5. Сцісласць у выкарыстанні моўных сродкаў пры інфармацыйнай насычанасці зместу.

У навуковым тэксце шырока выкарыстоўваюцца абрэвіятуры, умоўныя скарачэнні, формулы.

6. Аб’ектыўнасць і дакладнасць

Аб’ектыўнасць выяўляецца ў выкладанні не толькі аднаго, а некалькіх поглядаў на праблему, у адсутнасці неабгрунтаваных суб’ектыўных меркаванняў пры разглядзе навуковай з’явы. Мэта любога паведамлення ў сферы навукі – выклад новых навуковых ведаў, іх доказ. З гэтай прычыны асабістыя эмоцыі немагчымыя, а аўтарскае “я” замяняецца займеннікам “мы” для падкрэслівання аб’ектыўнага стану рэчаў, а таксама для запрашэння да сумеснага дзеяння. Шырока выкарыстоўваюцца такія канструкцыі, як: на нашу думку, на наш погляд, паводле нашых назіранняў, на думку аўтара, аўтар сцвярджае, зараз звернем увагу, разгледзім, дакажам, і г. д.

Дататковая грунтоўнасць і аб’ектыўнасць дасягаецца пры дапамозе выкарыстання дакладнай фактычнай інфармацыі – лічбы, даты, уласныя назвы і інш.

7. Доказнасць навуковага выкладу.

У навуковым выступленні, у даследаванні ўсе палажэнні і гіпотэзы павінны быць аргументаванымі. Правільнасць выказаных ідэй пацвярджаецца разнастайнымі графікамі, схемамі, дыяграмамі, формуламі, ілюстрацыямі, цытаваннем аўтарытэтных даследчыкаў са спасылкамі на іх працы. Спасылкі могуць афармляцца як цытаты (тэкст бярэцца ў двукоссе[12][13], у канцы яго ставяцца квадратныя дужкі з пазначэннем крыніцы цытаты (аўтара і яго кнігі) і нумара старонкі):

Яшчэ В. Гумбальт адзначаў, што “межы майго свету – гэта межы маёй мовы” [Гумбальт, с. 10].

Крыніца цытавання можа пазначацца паводле аўтара або нумарам, пад якім стаіць кніга ў спісе выкарыстанай літаратуры. Пры паўтарэнні размешчаных побач звестак запісваецца: Там жа, с. 243 або Тамсама, с. 243. Спасылкі на электронныя крыніцы афармляюцца таксама згодна з гэтымі прынцыпамі. Правілы афармлення спасылак і спіса літаратуры змешчаны на сайце Вышэйшай атэстацыйнай камісіі Рэспублікі Беларусь: http://www.vak.org.by.

Важна адзначыць, што навуковае маўленне не пазбаўлена вобразнасці, эмацыйнасці і ацэначнасці, якія, аднак, нельга параўнаць з адпаведнымі характарыстыкамі мастацкага ці публіцыстычнага маўлення. Своасаблівая экспрэсія навуковага маўлення найлепш рэалізуецца ў тэкстах навукова-вучэбнага і навукова-папулярнага падстыляў з мэтай зацікавіць чытача, актывізаваць увагу і разумовую дзейнасць.

Табліца 12. Некаторыя азначэнні ацэначнага характару, уласцівыя для навуковага стылю

Праблемафундаментальная, актуальная, надзённая, вострая, вядучая, невырашальная, надуманая
Пытаннепрынцыповае, спрэчнае, правамернае, важнае
Мэтагалоўная, асноўная, рэальная
Задачапершаступенная, канчатковая, карэнная, вузлавая
Напрамаквядучы, галоўны, генеральны, вырашальны, правільны, памылковы
Вывучэннеаб’ектыўнае, спецыяльнае, доўгатэрміновае, паглыбленае, інтэнсіўнае, усебаковае, дасканалае, уважлівае
Даследаваннесістэматычнае, паглыбленае, усебаковае, дэтальнае, падрабязнае, сур’ёзнае, глыбокае, актуальнае, каштоўнае
Назіранніаб’ектыўныя, дакладныя, дасканалыя, шматлікія, рэгулярныя, важныя, глыбокія, непасрэдныя
Фактагульнапрызнаны, агульнавядомы, несумненны, бясспрэчны, відавочны, пераканальны
Інфармацыядакладная, вычарпальная, поўная, падрабязная, істотная, каштоўная, карысная, неабходная, аператыўная, дастатковая

5.2 Стылістычныя сродкі навуковага маўлення

Навуковаму маўленню ўласцівы наступныя моўныя сродкі[13][14]:

1. Нейтральныя словы (ўжываюцца ва ўсіх стылях), напрыклад, характарыстыка, паветра, рухацца, адзенне, уяўляць і інш.

2. Словы ў прамым значэнні.

5. Прыметнікі у складзе тэрміналагічных словазлучэнняў: разліковы рахунак, знешні гандаль, фізічны закон.

6. Скарачэнні і абрэвіяцыя.

7. “Нанізванне назоўнікаў у форме роднага склону: даследаванне ядраў (р.скл.) клетак (р.скл.), вывучэнне шкалы (р.скл.) тэмператур (р.скл.), працэс ацэнкі (р.скл.) карысці (р.скл) інтэрнэт-тэхналогій (р.скл.).

8. Рэчыўныя назоўнікі ў форме множнага ліку: мінеральныя воды, белыя гліны, высокаактанавыя бензіны.

9. Прыметнікі і дзеепрыметнікі ў значэнні назоўнікаў: крывая, ламаная.

10. Паўназначныя словы ў ролі злучнікаў і прыназоўнікаў: пры дапамозе, за выключэннем, на працягу, у выпадку, у выніку, у галіне, што, калі – то.

11. Канструкцыі мадальнае слова + інфінітыў: варта разгледзець, трэба звярнуць увагу, неабходна адзначыць, нельга не заўважыць.

12. Дзеяслоўныя спалучэнні (дзеяслоў + назоўнік): аказваць уздзеянне (замест уздзейнічаць), праводзіць даследаванне (замест даследаваць).

13. Формы цяперашняга часу дзеясловаў у 3 асобе: жыве, дзейнічае, функцыянуюць. Гэта так званы “цяперашні пазачасавы”, які абазначае пастаянныя ўласцівасці рэалій, а не дзеянні, што адбываюцца ў момант гутаркі.

14 Формы дзеясловаў з няпэўна-асабовым значэннем: закон фармулюецца, правіла вызначаецца.

15. Дзеясловы незакончанага трывання (у форме 3-й асобы): вынікае, патрабуе, функцыянуе, успрымае.

16. Пасіўныя канструкцыі з творным склонам: праблема разглядаецца навукоўцамі, пытанні дакладна фармулююца даследчыкам.

17. Складаназлучаныя і складаназалежныя сказы.

18. Састаўныя падпарадкавальныя злучнікі: нягледзячы на тое што; у сувязі з тым што, па меры таго як, дзякуючы таму што, у той час як.

19. Простыя сказы, ускладненыя аднароднымі членамі, пабочнымі і ўстаўнымі канструкцыямі, адасобленымі азначэннямі і акалічнасцямі.

20. Сказы з дзеепрыслоўнымі і дзеепрыметнымі зваротамі: даследуючы гэту праблему, разглядаючы падобныя факты, аналізуемая з’ява, гукаўзмацняльная трубка.

21. Устойлівыя спалучэнні тыпу на чале, пад знакам, краевугольны камень, актуальная тэма, цікавае пытанне, уяўляе навуковую каштоўнасць і г. д.

22. Пераважнае выкарыстанне апавядальных скаў.

6. Тэрміналагічная лексіка як вядучы складнік навуковага маўлення

Сярод слоў, якія выкарыстоўваюцца ў навуковым маўленні, значнае месца займаюць тэрміны – найменні для паняццяў са сферы навукі, тэхнікі і навучання.

Перш чым вызначыць асаблівасці тэрмінаў, звернем увагу на саму сукупнасць слоў беларускай мовы, якая называецца лексікай.

Источник

Публицистический стиль: черты и примеры

Публицистический стиль называют официальным стилем СМИ (средств массовой информации), в том числе – статей, репортажей, заметок, интервью и т. п. Данный стиль чаще используется в письменной речи, реже – в устных формах тех же репортажей или публичных выступлений политических и общественных деятелей.

Примеры публицистического стиля: пример 1, пример 2.

Публицистический стиль на белорусском языкеОбщими чертами этого стиля можно назвать:

Стилевые черты проявляются на языковых уровнях следующим образом:

Устал делать рефераты и домашку по школьным предметам?

Переходи по ссылке и закажи написание любой школьной или студенческой работы у наших партнеров.

Потребуется просто заполнить описание того, что тебе задали и установить свою стоимость или подождать, пока исполнители сами предложат за сколько они готовы выполнить работу.

А что с качеством?

Хороший вопрос!
Действительно, кто будет выполнять работы, от которых, возможно, будет зависеть твой аттестат?

Так что единственная опасность в том, что твою домашку может выполнить твоя же училка 😉

А еще ты можешь установить приложение на андроид и заказывать все прямо там. В любое время, зоть даже прямо на уроке. Там все просто и удобно. Нужно просто скачать и установить Скачать приложение для заказа школьных или студенческих работ

Устал делать рефераты и домашку по школьным предметам?

Переходи по ссылке и закажи написание любой школьной или студенческой работы у наших партнеров.

Потребуется просто заполнить описание того, что тебе задали и установить свою стоимость или подождать, пока исполнители сами предложат за сколько они готовы выполнить работу.

А что с качеством?

Хороший вопрос!
Действительно, кто будет выполнять работы, от которых, возможно, будет зависеть твой аттестат?

Так что единственная опасность в том, что твою домашку может выполнить твоя же училка 😉

Публицистический стиль на белорусском языке

Читай больше о каждом из стилей в этих статьях

Публицистический стиль: разбор примера

Рассмотрим, как используются компоненты публицистического стиля, на примере.

Можно ли давать урок, если нет классной комнаты? Сдавать экзамен без зачетки в кармане? Входит ли вдыхание меловой пыли полной грудью необходимой составной частью в процесс получения высшего образования? Вот Виктор В., например, так не думает. Ему 41 год, он не последний человек в одной из страховых компаний и в то же время – студент университета третьего возраста. Во время перерыва на обед или вечером, когда жена Виктора уже спит, он садится за клавиатуру компьютера, входит в Интернет и начинает грызть гранит науки в том месте, которое ему обозначил профессор, стоящий на кафедре в семи сотнях километров от его дома.

1. В лексике этого примера можно выделить такие пласты:

2. Морфология данного отрывка:

3. Синтаксис:

Публицистический стиль на белорусском языке

Научно-публицистический стиль: разбор примера

Публицистический стиль – один из самых развивающихся и «подвижных»: он активно заимствует черты других стилей, в том числе лексику (научные термины, клише официально-делового стиля), добавляя выразительность и эмоциональность художественного стиля для лучшего восприятия и воздействия.

Из подобного синтеза в публицистическом стиле образуются подстили:

Рассмотрим пример научно-публицистического стиля.

Какая дикость! Совсем недавно объявили справедливо: падение рубля – национальная катастрофа. Но, простите, национальная катастрофа с падением рубля произошла гораздо раньше, когда рубль стал равен центу. Вот тогда надо было говорить и спохватываться. Мы все знаем: план экономических реформ никогда не был объявлен. Почему? Если его нет – тогда это авантюра, если он есть – тогда почему его скрывают? Нам известно из прессы: то там, то здесь происходят скандальные случаи приватизации за бесценок. И мы знаем, как катастрофически падает наша рядовая и блистательная наука, падает наше образование, падает медицина, миллиарды долларов в год разграбляются и увозятся из страны. Третий год мы слышим одно и то же: борьба с преступностью. Скажите, где открытые суды, где грозные приговоры? Можете вы назвать, слышали вы их?

Черты научного стиля:

Черты публицистического стиля:

Публицистический стиль на белорусском языкеПублицистический стиль, пожалуй, является сегодня одним из самых используемых и распространенных. О его особенностях важно знать не только журналистам, рерайтерам или блогерам, но и писателям. Мы постоянно слушаем репортажи или читаем новости, на подсознательном уровне усваивая лексику и речевые обороты из СМИ, чтобы после также подсознательно использовать их при написании книг. Однако далеко не все, что используется в языке СМИ, годится для художественных текстов, для которых предназначен свой стиль.

О том, какие языковые средства не стоит использовать при работе над книгой, мы поговорим в соответствующей статье.

Источник

Видео

Русский язык 11 класс (Урок№9 - Публицистический стиль.)

Русский язык 11 класс (Урок№9 - Публицистический стиль.)

Публицистический стиль на уроке русского языка

Публицистический стиль на уроке русского языка

Белорусский язык | Сможет ли русский понять?

Белорусский язык | Сможет ли русский понять?

Урок 13. Публицистический стиль и сферы его функционирования. Часть 1

Урок 13. Публицистический стиль и сферы его функционирования. Часть 1

Шедевр рекламы белорусского языка

Шедевр рекламы белорусского языка

Стили речи. Научный стиль, разговорный, официально-деловой, художественный, публицистический.

Стили речи. Научный стиль, разговорный, официально-деловой, художественный, публицистический.

Видеоурок по русскому языку "Стили речи"

Видеоурок по русскому языку "Стили речи"

Почему в Беларуси не говорят на белорусском языке?

Почему в Беларуси не говорят на белорусском языке?

Россияне читают (пытаются) фразы на белорусском языке

Россияне читают (пытаются) фразы на белорусском языке

Лукашенко на белорусском языке обратился к белорусам! || Премия "За духовное возрождение"

Лукашенко на белорусском языке обратился к белорусам! || Премия "За духовное возрождение"
Поделиться или сохранить к себе:
Добавить комментарий

Нажимая на кнопку "Отправить комментарий", я даю согласие на обработку персональных данных, принимаю Политику конфиденциальности и условия Пользовательского соглашения.