Сказки короткевича на белорусском языке + видео обзор

Казкі Уладзіміра Караткевіча

На пачатку творчага шляху Уладзімір Караткевіч звярнуўся да мінуўшчыны і набыткаў фальклору. Уладзімір Караткевіч разумеў вялікае выхаваўчае значэнне казкі, яе ролю ў фарміраванні любові да радзімы, да беларускай мовы. Патрыятычнай паводле зместу з’яўляецца казка «Лебядзіны скіт». У ёй апавядаецца пра падзею, якая адбылася вельмі даўно, калі татары напалі на рускую зямлю. Яны рухаюцца з нарабаваным багаццем і палоннымі. Хан Бату параўноўвае народ са статкам, «у якім кожная жывёла думае толькі аб тым, каб есці другіх і не быць з’едзеным». Яму пярэчыць паэт Юсуфі. Тады хан прапануе старому, якога яны ўбачылі каля скіта, зрабіць выбар: аддаць сваё жыццё дзеля выратавання людзей, альбо наадварот. Стары гатовы памерці, але просіць пакінуць жывымі столькі палонных, колькі змесціцца ў яго скіце. Хан згаджаецца. У скіт зайшлі ўсе палонныя і вылецелі адтуль белымі лебедзямі. Стары кажа, што ён прыняў «слёзы і гора цэлай зямлі». І яшчэ ён «верыў і любіў. Калі хоць адзін чалавек астаўся на роднай зямлі – яна не загіне». Стары ператварыўся ў камень, «з-пад якога тачыліся слёзы, збягалі ў ручаёк, струменьчыкам беглі да возера». Напалоханыя ворагі кінуліся прэч. У канцы казкі пісьменнік прывёў дзве версіі пра ўзнікненне назвы «Белая Русь». Ад лебядзінага апярэння стала белай вопратка ў яе людзей. А яшчэ кажуць, што яна таму «белая», бо пад татарамі не пабыла.
Казка «Верабей, сава і птушыны суд» ўзнікла на аснове адной з беларускіх казак. Яна адказвае на пытанне: чаму верабей скача дзвюма нагамі, чаму ў савы рознакаляровае пер’е…
У казцы «Кацёл з каменьчыкамі» пісьменнік асудзіў несправядлівасць як самую ганебную для чалавечага грамадства з’яву. Багаты і скнарлівы сусед Ігнат не падтрымаў бедную Мар’ю ў бядзе. Каб супакоіць галодных дзяцей, яна пачала варыць у катле каменьчыкі. Неўзабаве ў яе хату зайшоў чалавек, які аказаўся Вялікім Чараўніком. Ён дапамог гаротніцы. Сыпнуў каменьчыкі па раллі, і яны ператварыліся ў бульбу. Так ён у чароўна-фантастычнай форме паказаў, як з’явіўся на Беларусі такі важны харчовы прадукт. А ў сквапнага і зайздроснага Ігната на полі каменьчыкі выраслі ў валуны велічынёй з хату.
У казцы «Нямоглы бацька» паводле закону, што быў на нашай зямлі ў даўнія часы, старых бацькоў адвозілі паміраць у лес. Пятро пашкадаваў свайго бацьку і схаваў яго. Той год быў неўрадлівы, на тых людзей напалі суседзі і бацька Пятра падказаў, што трэба зняць са стрэх неабмалочаныя снапы і вытрасці іх. У другі раз, бацька Пятра даў прапанову як можна пазбавіцца ад Велікана, што пасяліўся на іх зямлі. І людзі адмовіліся ад ранейшага закону. У казцы сцвярджаецца думка пра важнасць агульначалавечых каштоўнасцей: «Жылі сілай. А розумам забівалі… Шануйце дабрыню, хоць слабую. Шануйце мудрасць, хай сабе нямоглую. Насіце на руках бацькоў».
Казка «Вясна ўвосень» адметная любоўю да прыроды. Галоўныя героі дзеці – Янка і Аленка. Янка хварэў і яго сястрычка пайшла па сонейка, каб яно заглянула ў пакой Янкі. Жывымі атрымаліся дыялогі птушак, жывёл, жабкаў, грыбоў, звяроў. Пісьменнік стварыў непаўторны і чароўны малюнак абуджанай Сонейкам асенняй прыроды.

Источник

Сказки короткевича на белорусском языкеУладзімір Сямёнавіч Караткевіч (26 лістапада 1930, Ворша, цяпер Віцебская вобласьць — 25 ліпеня 1984, Менск, БССР) — беларускі паэт, празаік, драматург, публіцыст, перакладчык, сцэнарыст, клясык беларускае літаратуры. Адна з найбольш яскравых постацяў у беларускае літаратуры другое паловы XX стагодзьдзя. Першы беларускі пісьменьнік, які зьвярнуўся да жанру гістарычнага дэтэктыву.
Творчасьць Ўладзімера Караткевіча адрозьніваецца рамантычнай скіраванасьцю, высокай мастацкай культурай, патрыятычным патасам і гуманістычным гучаньнем. Пісьменьнік істотна ўзбагаціў беларускую літаратуру ў тэматычных і жанравых адносінах, напоўніў яе інтэлектуальным і філязофскім зьместам. Найбольш вядомыя такія творы аўтара, як аповесьці «Дзікае паляваньне караля Стаха», «Сівая легенда», раманы «Каласы пад сярпом тваім», «Хрыстос прызямліўся ў Гародні», «Чорны замак Альшанскі», эсэ «Зямля пад белымі крыламі».
Уладзімер Караткевіч пісаў пра гісторыю свайго народу, пра ягонае мастацтва, культуру, духоўнае жыцьцё. Ён выступаў у абарону беларускае мовы й культуры, помнікаў архітэктуры й прыроды. Ён аказаў вялікі ўплыў на грамадзкае, эстэтычнае й духоўнае жыцьцё беларускага народу.
Адзін з дасьледнікаў творчасьці Ўладзімера Караткевіча, літаратуразнаўца Анатоль Верабей назваў Караткевіча гонарам і сумленьнем беларускае літаратуры, пісьменьнікам, які змог цалкам раскрыць душу народу й ягоны нацыянальны характар, выявіць перадавыя грамадзкія й эстэтычныя ідэалы.
Wikipedia

Раманы
Леаніды ня вернуцца да Зямлі (Нельга забыць; 1960—1962, апублікаваны ў 1962, кніжнае выданьне — 1982 )
Каласы пад сярпом тваім (1962—1964, выдадзены ў 1965)
Хрыстос прызямліўся ў Гародні (1965—1966, выдадзены на беларускай мове ў 1972)
Чорны замак Альшанскі (1979)
Аповесьці
Предыстория (канец 1940-х — пачатак 1950-х)
Дзікае паляваньне караля Стаха (1950—1958, выдадзеная ў 1964)
У сьнягах драмае вясна (1957, выдадзеная ў 1989)
Цыганскі кароль (1958, выдадзеная ў 1961)
Сівая легенда (1960, выдадзеная ў 1961)
Зброя (1964, выдадзеная ў 1981). Працяг раману «Каласы пад сярпом тваім»
Ладзьдзя Роспачы (1964, выдадзеная на беларускай мове ў 1978)
Чазенія (1966, выдадзеная ў 1967). Аповесьць-паэма
Лісьце каштанаў (1973)
Крыж Аняліна (няскончаная, выдадзеная ў 1988)
Апавяданьні
Рябина (Новелла) (1946)
Богун-трава (1946)
Любовь Моав (Легенда) (1950)
«Собачья радость» (1950)
Бетховен (Этюд) (1950)
Профорг Королев (1950)
«Это была старая-старая комната…» (1950)
Скрипка поет (1950)
Клен (1950)
Руки (Музыка)(1950)
Девушка из Быхова (1950-я)
«Когда бароны поняли…» (1950-я, першая палова)
Письмо из развалин Пиллен (Историческая миниатюра) Ягица, трепетная моя лань. (1950-я)
Дзядуля (1952)
Паляшук (1952)
Венус паўночная (З цыкла «Вандраваньні ўвосень») (1950-я)
Нямыя браты (1956)
Завеі (1958)
Карней — мышыная сьмерць (1958)
Лятучы галяндзец (1958)
Лясная гісторыя (1958)
Госьць прыходзіць на золкім сьвітаньні (1959)
Подыхі продкаў (Імпрэсія) (1959)
Аліва і меч (1959)
Пасьмяротная гісторыя аднаго цецерука (1959)
Белае Полымя (1959)
Як зьвяргаюцца ідалы (1959)
Лісты не спазьняюцца ніколі (1959)
Ідылія ў духу Вато (1959—1960)
У шалашы (1960)
Блакіт і золата дня (1960)
Маленькая балерына (1961)
Вось і ўсё (1962)
Як поле перайсьці (1962)
Кніганошы (Навэла) (1962)
Барвяны шчыт (1963)
Залаты бог (З цыкла «Казкі мора») (1963)
Сіняя-сіняя (1964)
Краіна Цыганія (1969)
Былі ў мяне мядзьведзі (1970)
Вока тайфуна (1970)
Вялікі Шан Ян (Песьня пра баявыя калясьніцы) (1970)
Калядная рапсодыя (1973)
Нарысы
Зямля пад белымі крыламі (1977)
Вільнюс — часьцінка майго сэрца
Вязынка
Званы ў прадоньнях азёр
Казкі Янтарнай краіны
Мой се гарадок!
Рша камен…
Зборнікі вершаў
Матчына душа (1958)
Вячэрнія ветразі (вершы й паэмы, 1960)
Мая Іліяда (1969)
Быў. Ёсьць. Буду. (1986)
Паэзія розных гадоў (1987)
Казкі
Лебядзіны скіт (1952)
Вужыная каралева (1952)
Аўтух-дамоўнік (1952)
Казка пра Пятра-разбойніка (1952)
Надзвычайная котка (1952)
Мужык і дзіва аднавокае (1952)
З вобразаў казак (1952)
Чортаў скарб (1973)
Верабей, сава і птушыны суд (1973)
Пасварыліся — памірыліся (1977)
Бліны на дрэве, грушы на вярбе (1977)
Скрыпка дрыгвы й верасовых пустэчаў (1977)
Кацёл з каменьчыкамі (1977)
Нямоглы бацька (1980)
Вясна ўвосень (1980)
Жабкі і Чарапаха (1980)
Пра Пана Галавана (сумесна з Алегам Лойкам) (1981)
Легенды
Маці Ветру (1956)
Легенда аб бедным д’ябле і аб адвакатах Сатаны (1961)
Публіцыстыка
Абдуванчык на кромцы вады
Людзям простым к добраму навучаньню
Гэта было 10-га сакавіка 1864 года…
З вадой і без вады
Коласаўцы
Мова (што я думаю пра цябе)
Наш агульны клопат
Родная мова
Ці дажывем да ста год, або пасмяротнае рыданне
П’есы сцэнары
П’есы
Млын на Сініх Вірах (пастаўленая на тэлебачаньні ў 1959)
Трошкі далей ад Месяца (напісаная 1959—1960)
Званы Віцебская (1974, пастаўленая ў 1977)
Кастусь Каліноўскі (напісаная ў 1963, пастаўленая ў 1978)
Калыска чатырох чараўніц (апублікаваная і пастаўленая ў 1982)
Маці ўрагану (1985, пастаўленая ў 1988)
Сцэнары
Сьведкі вечнасьці (1964)
Памяць каменя (1966)
Будзь шчасьлівай, рака (1967)
Хрыстос прызямліўся ў Гародні (з У. Бычковым, 1967)
Чырвоны агат (1973)
Дзікае паляваньне караля Стаха (з В. Рубінчыкам, 1979)
Чорны замак Альшанскі (з М. Пташуком, 1984)

Источник

БЕЛАРУСКАЯ ПАЛІЧКА

Уладзімір Караткевіч

Кацёл з каменьчыкамі

І ўявім мы, што памчалі мы на нашым дыване-самалёце ў вясёлкавы наш з табою край, у сівую нашу з табой даўніну.

Ці бачылі вы паўночныя нашы ўзгоркі? Яны не дужа высокія, але ўсё ж верас на іх некалькі дзён раней робіцца сівы. Ад падмарозкаў.

Дык вось было гэта даўно, вельмі даўно, так даўно, што ў нашай з табой краіне яшчэ не было тады бульбы.

Пакуль бацька быў, сяк-так перабіваліся, а тут.

. Позняя, халодная была вясна. Такое самае лета. А восень яшчэ горай. Завылі вятры, уздзьмуліся рэкі, пашалелі азёры. Сатлелі травы на паплавах. Ад бацькі чуткі няма. Прыйшла чарга Мар’і ісці па дапамогу да суседа. А той сядзіць, далоні пад азадак паклаў ды пыхкае, як вожык. Нажэрся, свіння свіннёю.

— Пазыч мне, суседзе, меру ячменю ды меру фасолі. Я табе за гэта вясной адраблю.

— Адро-обе. Вясно-ою. Вясной усё наваколле адрабляць прыйдзе. А ты да таго часу ледзь ногі цягаць будзеш, а шчанюкі твае, можа, і не пацягнуць зусім. А можа, ты і ўдава цяпер. То й ён не адробіць. Не дам.

Рабіць няма чаго. Прыйшла бедная жанчына ў сваю халупу і, не запаліўшы нават лучынкі, упала на ўслон.

Цёмна. Цёмна за акном. Цёмна. Нізкія чорныя хмары і выхаду няма.

Што рабіць беднай Мар’і. Вырашыла яна дзяцей падмануць.

— Вы ляжыце зараз. Засніце. А я пайду бабоў назбіраю. Навару ды буду вас карміць.

Дзеці не засынаюць. Тады пайшла кабета, назбірала на полі дробных каменьчыкаў (а іх было сапраўды як бобу), высыпала ў кацёл і паставіла на агонь. Настолькі бедная была хата, што і печкі няма.

Ажно ўваходзіць у хату нейкі чалавек. Сам доўгі, кашчавы, з кіем, з торбай, адкуль нейкія травы тырчаць. І вочы пранізлівыя.

— Добры вечар у хату. Пусціце абагрэцца.

— Грэйся, добры чалавек. Толькі пачаставаць цябе няма чым.

— А што ж у катле варыш?

— Што ж ён?! Дзецям не даў?! Проста дзецям?!

А незнаёмы той быў Вялікі Чараўнік. Толькі чараваць яму ў жыцці дадзена было тысячу разоў і засталіся лічаныя разы. І нічога ён тым сваім чараўніцтвам не дабіўся. Як дагэтуль ішло, так і пасля.

Узяў ён з катла жменю каменьчыкаў і са свістам, як з сявенькі, сыпануў па раллі. І яшчэ, і яшчэ, і яшчэ.

А незнаёмы сыпе і сыпе. Увесь загон каменьчыкамі засеяў Россып. Дзецца няма дзе.

Мар’я плача. Ігнат смяецца. Балаган на кірмашы, і толькі.

— Глядзі, жанчына, за адзін дзень я табе ўсё пакажу. Заўтра будзеш капаць. А ва ўсе наступныя разы будзе гэта цягнуцца цэлае лета. Глядзі.

І тут камяні пачалі зарывацца ў зямлю. Як ружовыя, жоўтыя і белыя парсючкі. Ігнат аж счумеў. Вачыма толькі водзіць, нібы ў чужы гарох залез, а яго, злодзея, заспелі.

Тая прынесла. Расточкі ўжо ў кусцікі ператварыліся.

— Пацяпай вось так. Загарні ім ножкі ў кажушок. І яшчэ раз загарні. А кусцікі ўжо амаль кусты.

І вось на кустах заззяла мора кветак. Белыя, ружовыя, лілаватыя, ружова-белыя зорачкі. І ўсе з жоўтым сэрцайкам.

І выняў два камяні з-пад куста.

Пасля засумавалі кусты, паблякла іх лакіравана-шурпатая, зялёная зверху і матавая спадыспаду паверхня, пасохла гікаўё.

— Мне! Мне! Наймаю, кармлю.

Ігнат чуйдух прыляцеў з катлом. Самых буйных, з кулак, камянёў нацягаў.

— Во! Во! У мяне ж і каменьчыкі. Во ў мяне, дык камні з кулак. А гэтыя ж лайдакі, хіба ў іх камні. Слёзы, а не камні.

— Мне! Мне! У мяне і камні.

— Ну вось. Даў сёння хлеба яе дзецям?

— А што? Галадранцы. Самога з’ядуць, як мяккі будзеш.

Незнаёмы махнуў рукой.

— Ну чакайце, за такімі вы яшчэ й да мяне прыбяжыце. Прыйдзеце, любенькія, як прыпрэ.

Паглядзеў на яго незнаёмы, плюнуў.

— А чаму яны не зарываюцца?

— А таму, што вечна ім заставацца на вачах у людзей, як кожнаму скнарству, як кожнай жорсткасці, як кожнай нелюбові да людзей, як кожнай Несправядлівасці.

І пайшоў з жанчынай да яе хаты.

А пасля незнаёмы ўстаў.

— Чым мне табе аддзячыць?

— Нічым. Дабрынёю да людзей. Ды гэтага дабра ў цябе заўжды хапала.

— Пайду пагляджу, як сусед. Звар’яцеў, пэўна.

— Нічога. Я ж кажу. дабра ў нас хапала. Залішне.

Источник

Уладзімір Караткевіч: Кацёл з каменьчыкамі

Здесь есть возможность читать онлайн «Уладзімір Караткевіч: Кацёл з каменьчыкамі» весь текст электронной книги совершенно бесплатно (целиком полную версию). В некоторых случаях присутствует краткое содержание. категория: Сказка / на белорусском языке. Описание произведения, (предисловие) а так же отзывы посетителей доступны на портале. Библиотека «Либ Кат» — LibCat.ru создана для любителей полистать хорошую книжку и предлагает широкий выбор жанров:

Выбрав категорию по душе Вы сможете найти действительно стоящие книги и насладиться погружением в мир воображения, прочувствовать переживания героев или узнать для себя что-то новое, совершить внутреннее открытие. Подробная информация для ознакомления по текущему запросу представлена ниже:

Сказки короткевича на белорусском языке

Кацёл з каменьчыкамі: краткое содержание, описание и аннотация

Предлагаем к чтению аннотацию, описание, краткое содержание или предисловие (зависит от того, что написал сам автор книги «Кацёл з каменьчыкамі»). Если вы не нашли необходимую информацию о книге — напишите в комментариях, мы постараемся отыскать её.

Уладзімір Караткевіч: другие книги автора

Кто написал Кацёл з каменьчыкамі? Узнайте фамилию, как зовут автора книги и список всех его произведений по сериям.

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Возможность размещать книги на на нашем сайте есть у любого зарегистрированного пользователя. Если Ваша книга была опубликована без Вашего на то согласия, пожалуйста, направьте Вашу жалобу на info@libcat.ru или заполните форму обратной связи.

В течение 24 часов мы закроем доступ к нелегально размещенному контенту.

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Сказки короткевича на белорусском языке

Кацёл з каменьчыкамі — читать онлайн бесплатно полную книгу (весь текст) целиком

Ниже представлен текст книги, разбитый по страницам. Система автоматического сохранения места последней прочитанной страницы, позволяет с удобством читать онлайн бесплатно книгу «Кацёл з каменьчыкамі», без необходимости каждый раз заново искать на чём Вы остановились. Не бойтесь закрыть страницу, как только Вы зайдёте на неё снова — увидите то же место, на котором закончили чтение.

Узяў ён з катла жменю каменьчыкаў і са свістам, як з сявенькі, сыпануў па раллі. І яшчэ, і яшчэ, і яшчэ.

А незнаёмы сыпе і сыпе. Увесь загон каменьчыкамі засеяў Россып. Дзецца няма дзе.

Мар’я плача. Ігнат смяецца. Балаган на кірмашы, і толькі.

— Глядзі, жанчына, за адзін дзень я табе ўсё пакажу. Заўтра будзеш капаць. А ва ўсе наступныя разы будзе гэта цягнуцца цэлае лета. Глядзі.

І тут камяні пачалі зарывацца ў зямлю. Як ружовыя, жоўтыя і белыя парсючкі. Ігнат аж счумеў. Вачыма толькі водзіць, нібы ў чужы гарох залез, а яго, злодзея, заспелі.

Тая прынесла. Расточкі ўжо ў кусцікі ператварыліся.

— Пацяпай вось так. Загарні ім ножкі ў кажушок. І яшчэ раз загарні. А кусцікі ўжо амаль кусты.

І вось на кустах заззяла мора кветак. Белыя, ружовыя, лілаватыя, ружова-белыя зорачкі. І ўсе з жоўтым сэрцайкам.

І выняў два камяні з-пад куста.

Пасля засумавалі кусты, паблякла іх лакіравана-шурпатая, зялёная зверху і матавая спадыспаду паверхня, пасохла гікаўё.

— Мне! Мне! Наймаю, кармлю.

Ігнат чуйдух прыляцеў з катлом. Самых буйных, з кулак, камянёў нацягаў.

— Во! Во! У мяне ж і каменьчыкі. Во ў мяне, дык камні з кулак. А гэтыя ж лайдакі, хіба ў іх камні. Слёзы, а не камні.

— Мне! Мне! У мяне і камні.

— Ну вось. Даў сёння хлеба яе дзецям?

— А што? Галадранцы. Самога з’ядуць, як мяккі будзеш.

Незнаёмы махнуў рукой.

— Ну чакайце, за такімі вы яшчэ й да мяне прыбяжыце. Прыйдзеце, любенькія, як прыпрэ.

Паглядзеў на яго незнаёмы, плюнуў.

— А чаму яны не зарываюцца?

— А таму, што вечна ім заставацца на вачах у людзей, як кожнаму скнарству, як кожнай жорсткасці, як кожнай нелюбові да людзей, як кожнай Несправядлівасці.

І пайшоў з жанчынай да яе хаты.

А пасля незнаёмы ўстаў.

— Чым мне табе аддзячыць?

— Нічым. Дабрынёю да людзей. Ды гэтага дабра ў цябе заўжды хапала.

— Пайду пагляджу, як сусед. Звар’яцеў, пэўна.

— Нічога. Я ж кажу. дабра ў нас хапала. Залішне.

І так з’явілася на Беларусі Бульба.

Похожие книги на «Кацёл з каменьчыкамі»

Представляем Вашему вниманию похожие книги на «Кацёл з каменьчыкамі» списком для выбора. Мы отобрали схожую по названию и смыслу литературу в надежде предоставить читателям больше вариантов отыскать новые, интересные, ещё не прочитанные произведения.

Источник

Владимир Короткевич (Уладзімір Караткевіч)

Владимир Семёнович Короткевич (Караткевіч Уладзімір Сямёнавіч) – известный и любимый в народе белорусский писатель, поэт и драматург.

Родился 26 ноября 1930 года в Орше (Белоруссия). Во время Великой Отечественной войны находился в эвакуации с семьёй в Пермской области, позже в Оренбурге. В 1954-м окончил филологический факультет Киевского университета. После этого работал учителем в сельской школе в Киевской области, а затем в родном городе Орше. Позже учился на Высших литературных курсах (1960) и в Институте кинематографии (1962) в Москве и стал профессиональным писателем.

В 1958 г. был издан первый сборник поэзии «Матчына душа», впоследствии им были подготовлены к печати ещё три авторских поэтических сборника: «Вячэрнія ветразі» (1961), «Мая Іліяда» (1961), «Быў. Ёсць. Буду» (1986).

В 1961 г. вышел первый сборник прозы «Блакіт і золата дня», в который вошли повести «Седая легенда», «Цыганский король» и рассказы. За ним последовали сборники «Чозения» (1970) и «Вока тайфуна» (1974) — первая книжная публикация повестей «Листья каштанов» и «Дикая охота короля Стаха».

Основная тема творчества писателя – история родного края, её романтически-легендарное осмысление. Исторический аспект присутствует и в произведениях Короткевича о современности, таких как «Леаніды не вернуцца да Зямлі», «Чёрный замок Ольшанский», «Чозения».

В 1965 г. журнал «Полымя» опубликовал роман «Колосья под серпом твоим», одним из героев которого был легендарный Кастусь Калиновский. Книга, которую многие называют главной в творчестве писателя, рассказывает о событиях, предшествовавших восстанию 1863-1864 г.г. в Белоруссии и Литве. После авторской правки (вызванной в частности и цензорскими требованиями) роман был издан книгой в 1968 г.

Самое неоднозначное произведение писателя — роман «Христос приземлился в Городне», действие которого происходит в XVI веке. Сюжет романа основан на реальных событиях, записи о которых сохранились в старинных белорусских хрониках. Он был опубликован в журнале «Неман» в 1966 г. в сокращённом переводе на русский язык, на белорусском был издан лишь спустя шесть лет, а фильм, снятый по сценарию Короткевича в 1968 г. режиссёром В. Бычковым, надолго лёг на полку.

Легенды и предания о замке в Гольшанах — посёлке в Гродненской области (ныне от замка остались одни руины) вдохновили писателя на создание написанного в детективном ключе романа «Чёрный замок Ольшанский» (1980 г.).

Короткевич также написал несколько пьес, сценариев для художественных фильмов, большое количество эссе, очерков и статей.

Особо следует отметить книгу «Зямля пад белымi крыламi», посвящённую природе и истории Беларуси, рассказывающую о традициях и обычаях белорусского народа. (Впервые была издана в 1972 г. в переводе на украинский язык).

Владимир Короткевич был человеком обширных познаний, отличался независимостью суждений и жизнелюбием, был заядлым путешественником. Летом 1984 года он отправился в очередное своё странствие – на плоту по Припяти с друзьями. Там на Полесье ему стало худо, и он вынужден был вернуться в Минск, а через несколько дней его не стало.

Многие произведения увидели свет только после смерти автора. В 1987-1991 г.г. в издательстве «Мастацкая літаратура» вышло восьмитомное собрание сочинений, в которое вошли наиболее значимые тексты писателя. (Восьмой том вышел в двух книгах, в 1996 г. был выпущен дополнительный том прозы и публицистики, не вошедшей в основное собрание). В 2012 г. «Мастацкая літаратура» приступила к изданию полного собрания сочинений в 25 томах.

По произведениям писателя сняты художественные фильмы «Житие и вознесение Юрася Братчика», «Дикая охота короля Стаха», «Седая легенда», «Чёрный замок Ольшанский», «Мать урагана», мультипликационный фильм «Ладья отчаяния», поставлены балет, две оперы и многочисленные спектакли, группой «Стары Ольса» выпущен диск с записью аудиоспектакля «Ладдзя роспачы».

Фантастическое в творчестве Короткевича:

Не будучи писателем-фантастом, Короткевич оказал большое влияние на творчество белорусских писателей этого жанра, таких как Сергей Булыга, Ника Ракитина и многих других. В его произведениях широко используются народные легенды и предания; героика, романтика и приключения – существенная составляющая большинства его книг. Мистический характер носят повесть «Ладья отчаяния» и «Легенда аб бедным д’ябле і аб адвакатах Сатаны», написанная как роман-сценарий. Элементы мистики содержатся в романах «Христос приземлился в Городне» и «Чёрный замок Ольшанский». Особо следует упомянуть повесть «Дикая охота короля Стаха» — вероятно, лучшее из произведений, написанных в жанре готики в советские времена. Это блестящая модернизированная стилизация под Анну Радклифф, где пробирающие до костей якобы мистические ужасы оказываются на самом деле порождением вполне человеческой подлости и злобы.

Источник

Видео

Аудиосказка "Репка" на белорусском языке

Аудиосказка "Репка" на белорусском языке

PILIPKA

PILIPKA

Белорусские сказки

Белорусские сказки

Дзедава рукавiчка: беларуская народная казка

Дзедава рукавiчка: беларуская народная казка

Аудиосказки. Беларускія казкі. Белорусские сказки на белорусском языке.

Аудиосказки. Беларускія казкі. Белорусские сказки на белорусском языке.

«Прыгоды Несцеркі» мультфільм на беларускай мове 2013. 52':01"

«Прыгоды Несцеркі» мультфільм на беларускай мове  2013. 52\':01"

"Красная ШАПОЧКА" (на белорусском языке). Аудио

"Красная ШАПОЧКА" (на белорусском языке). Аудио

Уладзімір Караткевіч "Былі ў мяне мядзведзі..." (+ план, тэма, ідэя, асноўнае пра Сяргея)

Уладзімір Караткевіч "Былі ў мяне мядзведзі..." (+ план, тэма, ідэя, асноўнае пра Сяргея)

Гора самоцветов - Мальчик с пальчик (Tom Thumb) Белорусская сказка

Гора самоцветов - Мальчик с пальчик (Tom Thumb) Белорусская сказка

Тайны Беларуси: Владимир Короткевич. Отец белорусского детектива

Тайны Беларуси: Владимир Короткевич. Отец белорусского детектива
Поделиться или сохранить к себе:
Добавить комментарий

Нажимая на кнопку "Отправить комментарий", я даю согласие на обработку персональных данных, принимаю Политику конфиденциальности и условия Пользовательского соглашения.